Hans Paasche
„Nazywam się Paasche, byłem oficerem marynarki, a teraz jestem rewolucjonistą” Berlin, 9 listopada 1918Działalności antywojenne i pacyfistyczne
Chronologia życia Hansa Paasche ze szczególnym zaznaczeniem jego działalności antywojennej i pacyfistycznej oraz publikacji z tego zakresu
Hans Paasche: 03.04.1881 – 21.05.1920
| 1899 | - Hans wstępuje do Akademii Marynarki Wojennej w wieku 18 lat - Wpływy Moryca von Egidy; syn Moryca von Egidy był oficerem, przełożonym Hansa |
| 1901 | - W wieku 20 lat Hans zostaje oficerem marynarki |
| 1904 | - Wyjeżdża do Afryki, by służyć jako oficer nawigator na okręcie wojennym „Bussard”, maj - Z łatwością przyswaja sobie język Kiswahili i Gnoma oraz tradycyjny taniec Suahili - Pionierskie prace w dziedzinie fotografii zwierząt (z bliskiej odległości) |
| 1905 | - Powołanie na oficera dowodzącego nad rzeką Rufiji, 11 września- Sześć miesięcy strasznych doświadczeń wojennych, sierpień 1905 – luty 1906 - Rozczarowanie wojną, stłumienie powstania miejscowej ludności - Podjęcie decyzji o odrzuceniu kary śmierci - Początek intensywnego kontaktu z Afryką, 1904-06 |
| 1906 | - Powrót do Niemiec jako starszy kapitan, jesień |
| 1907 | - Ksiązka o Afryce z jego fotografiami, „W świetle poranku”[1] |
| 1908 | - Popiera reformy i zostaje wydawcą pisma „Abstynencja”[2] - 19 grudnia ślub z Ellen Witting |
| 1909 | - Występuje z Marynarki - Podróż poślubna do Afryki, listopad 1909 – sierpień 1910 |
| 1910 | - Ellen Paasche jest pierwszą Europejką u źródeł Nilu, czerwiec |
| 1912 | - Współwydawca reformatorskiego czasopisma, „Awangarda”[3], styczeń 1912 – marzec 1916 |
| 1913 | - Pierwsza publikacja epistolarnej satyry „Lukanga Mukara” w czasopiśmie „Awangarda”, maj - Hans popiera publicznie organizacje pacyfistyczne, 1913 i wcześniej - Dalsze listy satyryczne od Lukangi Mukary, w sumie 6 - Idealistyczny Zjazd Niemieckiej Młodzieży, Hoher Meissner, 12 października |
| 1914 | - Powrót do Marynarki, dowództwo odległej latarni morskiej, sierpień - Wykłady dla marynarzy o abstynencji i pokoju; pojednanie między Hansem i marynarzami - Śmierć brata Ellen na froncie Belgijskim wśród niemieckich zbrodni wojennych, jesień |
| 1915 | - Przeniesienie do Wilhelmshaven, otwarte poparcie pacyfizmu, czerwiec - Ellen piszę o pokoju i o szczególnej odpowiedzialności kobiet w tym zakresie, listopad - Hans odmawia uczestnictwu w sądzie honorowym przeciw antymilitarystycznemu marynarzowi, grudzień |
| 1916 | - Wydalenie z Marynarki, 31 stycznia- Powraca do Zacisza, pracuje nad nowelą - Organizuje pierwszą kampanię kartek pocztowych podpisanych jego imieniem, w której wyjaśnia, dlaczego przeciwstawia się wojnie, luty - Opublikowuje antywojenną i patriotyczną nowele „Żołnierz legii cudzoziemskiej - Kirsch”[4] - Wstąpienie do zakazanego „Zjednoczenia Nowa Ojczyzna”[5] (założonego w listopadzie 1914), wiosna; tajne spotkania związku odbywają się w mieszkaniu teścia - Współzakłada „Ośrodek Prawa Międzynarodowego”[6], lato - Wybór do zarządu „Ośrodka prawa międzynarodowego”, 2 grudnia - Całkowite oziębienie stosunków z rodzicami |
| 1917 | - Gościnne potraktowanie francuskich jeńców wojennych w Zaciszu- Rozpoczyna kampanie kartek pocztowych i pamfletów wypowiadających się przeciw wojnie, kwiecień; starannie przygotowuje tą kampanie, powstaje około 80 różnych składów kartek pokojowych - Obchody francuskiego święta narodowego (14 lipca, zdobycia Bastylii) w jego majątku, wywieszenie francuskiej flagi i odegranie Marsylianki- Wzywa przez kolejną kampanie kartek pocztowych do strajku powszechnego w dniu 15 października - Niemiecki wywiad dociera do struktur serwisu kurierskiego ruchu oporu, sierpień - Zdaniem dowództwa armii, pisma są „pacyfistyczne i zdradzieckie”, sierpień- Policja dokonuje rewizji majątku w Zaciszu i zabezpiecza obciążające materiały, 2 październik - Hans Paasche zostaje aresztowany z powodu zdrady stanu i kraju, 20 październik |
| 1918 | - Śledztwo; Hans zostaje skierowany na odział dla umysłowo chorych w wiezieniu Berlin-Moabit, „Przetrzymanie w areszcie wojskowym”, 24 lipca - Fala rewolucyjna ogarnia Berlin, Hans zostaje uwolniony, 9 listopada - Eskorta do Reichstagu, skok na stół, wypowiedź przed Radami Robotniczymi i Żołnierskimi: „Nazywam się Paasche, byłem oficerem marynarki a jestem teraz rewolucjonistą!” - Spór z cesarzową Augustą, kompromitacja cesarzowej, 19 listopada - Członkowstwo w Komitecie egzekucyjnym Rządu Rewolucyjnego, 18 listopad - Obejmuje odpowiedzialność za warunki kapitulacji |
| 1919 | - Śmierć żony Ellen w wieku dwudziestu dziewięciu lat, 8 grudnia - Hans bierze udział w kondukcie żałobnym z okazji śmierci Karola Liebknechta i Róży Luksemburg w Berlinie, styczeń - Pismo „Moja współwina w wojnie światowej”[7], styczeń - Ukazuje się „Utracona Afryka”[8], grudzień |
| 1920 | - Zabójstwo Hansa w okolicach Zacisza przez ochotniczy korpus oficerski, 21 maja- Zastrzelenie Hansa Paasche wywołuje poruszenie w całych Niemczech - Artykuł o śmierci Hansa Paasche w „New York Times”, 26 maja |
| 1921 | - Okazuje się ocenzurowany podczas pierwszej wojny światowej „Lukanga Mukara” w formie książkowej |
| 1922 | - W legendzie o „Parsifalu” w utworze Gerharta Hauptmanna pod tytułem „Till Eulenspiegel” Hans Paasche zostaje przedstawiony jako ranny król rybaków Amfortas |
| 1927 | - Hans Paasche jako bohater w dramacie „Brygada Hund”[9] Friedricha Wolfa, kwiecień |
| - Miejsce pamięci ku czci ofiar Republiki Weimarskiej w Berlinie Wschodnim (NRD), wśród ofiar wymieniony jest Hans Paasche. |
[1] Tytuł w języku niemieckim: Im Morgenlicht
[2] Tytuł w języku niemieckim: Die Abstinenz
[3] Tytuł w języku niemieckim: Der Vortrupp
[4] Tytuł w języku niemieckim: Fremdenlegionär Kirsch
[5] Nazwa organizacji w języku niemieckim: Bund Neues Vaterland
[6] Nazwa organizacji w języku niemieckim: Zentralstelle Völkerrecht
[7] Tytuł w języku niemieckim: Meine Mitschuld am Weltkirege
[8] Tytuł w języku niemieckim: Das Verlorene Afrika
[9] Tytuł w języku niemieckim: Kolonne Hund
